(( شیوه رازی ))

 

نمونه هایی از ساختمان های شیوه رازی :

 

1. مقبره امیر اسماعیل سامانی         در بخارا                          295 هجری.

2. گنبد قابوس                             در گلستان                         398 هجری .

3. برج های خرقان             در جاده همدان ری و ساوه       460 تا 489 هجری .

4. مسجد جامع اصفهان                 در اصفهان                         473 هجری .

5. رباط شرف                         نزدیکی سرخس                        508 هجری .

6. مسجد جامع زواره                    در زواره                          530 هجری .

7. مسجد جامع اردستان                در اردستان                         553 هجری .

8. گنبد سرخ مراغه                      در مراغه                          542 هجری .

 

این شیوه دومین شیوه معماری اسلامی و چهارمین شیوه معماری ایران است که تمامی ویژگی های خوب شیوه های قبلی را به بهترین صورت داراست .

در این شیوه تأثیر پذیری ( نغض ) از شیوه پارسی و شکوه شیوه پارتی و دقت شیوه خراسانی ، دیده می شود .

 

آغاز شیوه رازی هر چند مربوط به شمال ایران است ، اما در ری رواج می یابد و بهترین آثار در آنجا ساخته می شود . شهر ری ( راز ) محل رشد و ترقی شیوه رازی است . در این دوره بنابر نوشته مورخان و سیاحان ، ری شهری بسیار آباد بوده و طور که می گویند این شهر دارای شش هزار مدرسه ، چهارصد حمام ، هفتصد مناره و... بوده است . این ارقام دلالت بر بزرگی و عظمت این شهراست و به دلیل آنکه ری بعد و قبل از سلاجقه مورد تاخت و تاز و تخریب قرار گرفته به ویژه زمان مغول و خاندان او ؛ لذا بسیاری از آثار ارزنده شیوه خراسانی و رازی به دست مهاجران غارتگر تخریب و ویران شده است .

 

 

شیوه رازی از زمان آل زیار شروع و در زمانهای آل بویه ، سلجوقیان ، اتابکان و خوارزمشاهیان تا زمان مغول ادامه داشته است .

 

 همانطور که قبلاً اشاره شد چون هر شیوه جدید متأثر از شیوه های قبلی است ، لذا در آغاز شیوه رازی بعضی از بناها مانند گور امیر اسماعیل سامانی ، مزار و منار ارسلان جاذب ( 37 کیلومتری مشهد ) وجه مشترکی بین شیوه خراسانی و رازی دارد . اوج شکوفایی و ترقی شیوه رازی در عهد سلجوقیان است .

 

معماری نیرومند و حساب شده و دارای ساختار پیچیده بوده و این همه اتفاقی نبوده مگر تجلی یک تحول شگرف که دراواخر قرن چهارم با سامانیان آغاز شد .

پادشاهان سلجوقی با همت و علاقه وزیر باتدبیر خود ، نظام المک آثار و بناهای بسیاری را در گستره ایران زمین آن روز که از ماوراء النهر ( آسیای میانه کنونی ) شروع و تا آسیای صغیر و آناتولی ( ترکیه ) ادامه داشت ، با عملکرد گوناگون ساختند .

 

در دوران سلجوقی برج های آرامگاهی ، مناره ها ، مساجد ، مدرسه ها و کاروان سرا ها و ساخت و ساز اماکن متنوع ساختمانی بسیاری آغاز شد که خوشبختانه با گذشت زمان طولانی و حوادث طبیعی گوناگون ، بسیاری از آنها هنوز باقی است .

 

طرح های دایره ، مربع ، مستطیل ، چهار گوش ، شش گوش و هشت گوش مورد استفاده قرار گرفته است . تبدیل بناهای مساجد شبستانی به بناهای چهار ایوانی نیز در این دوره صورت گرفته است .

 

گنبدها در انواع شکل های گوناگون ساخته شده اند . اولین نمونه های گنبدهای گسسته نار¹ در برج های خرقان در نزدیکی قزوین مشخص می شود و نوع کاملتر آن نیز به صورت ترک دار ساخته می شود .

 

گنبد گسسته رک² نیز که از ویژگی های معماری شمال ایران بود به ری و سپس به مرکز ایران انتقال می یابد .  بهترین نمونه آن گنبد یا میل قابوس است .

 

انواع گنبدهای خاگی³ در بناهای مختلف ساخته شده اند . انواع گنبدهای دو پوسته و پیوسته نیز در بناهایی مثل مسجد برسیان و مسجد جامع اردستان و مسجد جامع زواره ساخته شده اند .

اردستان

 

در شیوه رازی ساختمان از بنیاد و پایبست با مصالح مرغوب احداث می شد و خشت های پخته کوچک و بزرگ و نازک و ستبر نمای بنا را می آراستند .

انواع نقش های شکسته به روش های مختلف در این دوره ایجاد شده است .

گره سازی با آجر و کاشی یا گره سازی درهم از این دوره آغاز می شود .

 

در این نوع گره سازی قطعاتی از کاشی را به صورت نگین و یا ساده در میان قطعات آجری به کار می بردند که خود موجب جلوه زیبایی می شد . قدیمی ترین نمونه این کار در برج اتابک کرمان است که قطعات کاشی به وسیله گچ دور سازی شده و سپس با گره سازی آجر آنرا تکمیل کردند . 

 

 

 

 

  1. منظور از گنبد نار گنبد مدور است .
  2. اکثر گنبدهای دارای دو پوسته زیرین ( آهیانه ) و پوسته زیرین یا بیرونی هستند . چنانچه این دو پوسته از هم جدا بوده و با هم فاصله داشته باشند ، به آن گنبد گسسته می گویند .
  3. گنبد خاگی شکل کروی شبیه تخم مرغ دارد .