وبلاگ خبری-علمی دانشجویان معماری ایران

بخش دوم ( پایانی )    

پروژه های اولیه مایر ، علیرغم  استفاده از احجام اقلیدوسی و نماهای قالبا یکسان ( استفاده از تایل های مربع ایی شکل ، از جنس سرامیک یا سنگ یا بتن اکسپوز سفید ) در اکثر بناها ؛ توانست زیرساخت های مشخصی برای پروژه های بعدی او شود و میر به عنوان معماری زمینه گرا معرفی شود هرچند در وصف این لقب ؛ منتقدانی آن را مبالغه آمیز میدانستند و معماری او را نوستالژی محور معرفی میکردند .

پروژه کالج مذهبی هارتفورد شروع معماری پیچیده و خواناتری بود . طراحی بنایی که عملکردهای متفاوت عمومی و خصوصی را درخود سازماندهی میکرد ، پلانی L شکل دارد که متاثر از خطوط نیروی محیطی سایت پلان مجموعه است ؛ فضاهای نرم و سخت را گرد هم آمدند و با استفاده از پرسپکتیو های مختلف به کمک صفحات عمودی و افقی ، ناظر را به خطای دید وا می دارد و درنهایت با استفاده از فرم هایی صلب ( متناسب با عملکرد های درونی ) و رواق هایی متعدد یک گفتمان متنوع و هارمونی را ایجاد کرده است. اما در این میان نمیتوان به خانه ی جیووانیتی در پنسیلوانیا اشاره نکرد چرا که نقطه ی آغازی بود برای بازشناسی پروژههای بعدی ریچارد میر اما در مقیاسی خردتر . در ادامه ی این راهبرد ، موزه هنرهای تزئینی فرانکفورت که در مسابقه ایی بین المللی سهم این آرشیتکت شد او را یه تقابلی سخت در زمینه گرایی واداشت به طوری که در این پروژه باید او موزه را در چیدمان مناسبی با ویلایی به سبک نئوکلاسیک قرار میداد و همزمان از منظر ساحل رودخانه نیز استفاده میکرد ؛ که میر چیدمان ال شکل را انتخاب کرد به طوری که ویلا را در مقابل زاویه 90 درجه فرم L شکل قرار داد و به کمک پلی که به موازات محور جنوبی بود این ارتباط را فراهم ساخت و همچنین به کمک دو محور مورب و الهام گرفتن از خطوط مختلف آن ، حجم و توده هایی نیمه متقارن در وجوه خارجی و دینامیک در فضاهای داخلی ایجاد کرد . میر در پهنه بصری نیز به خوبی توانست با استفاده از پنجره های مختلف اما ریزبینانه وجوه فرم را تداوم بخشد و همچنین دسترسی به طبیعت و محیط را با امتیازی برتر به کاربر ارائه دهد .

در 1980 تا 1983 میر ،  موزه عالی هنر در آتلانتا را به نمایش گذاشت که نشان از پیدایش و تاکید او بر فرم های دایره ای شکل و سازماندهی شعاعی بود به طوری که در پروژه آتلانتا احجام در فشردگی- تمرکز گرایی قرار دارند که در ضرب آهنگ های مختلف صلبیت و شفافیت را نمایان می سازند و مکانسیم ورودی بنا نیز مبتنی بر کشش و دعوت کنندگی ناآخودآگاهی پایه ریزی شده است . این عضو آکادمی پادشاهی هنر در کارنامه خودطراحی چندین مرکز صنعتی را ( کارخانه ی لینگوتو ، مجموعه دفاتر و آزمایشگاهای زیمنس و طراحی شعب کارخانه ی الیوتی در آمریکا ) نیز دارد که به واسطه غلبه عملکرد بر فرم در این بنا ، الگوهای پیشین را به نمایش نمی گذارد ! و  حتی در نماهای ساختمان رنو در پاریس چارچوبی جدیدتر پدیدار می شود .

اما با دریافت برترین جایزه معماری جهان ( پريتزكر ) ماموریتی سنگین بر او داده شد و آن طراحی مرکز گتی (Getty center) بود که نقطه اوجی در کارنامه این معمار است. این پروژه 73 میلیون دلاری در لس انجلس پایتخت فرهنگی کالیفرنیا ؛ میر را واداشت که از سال 1985 تا 1991 معماری هوشمندانه و خلاقانه ایی در دستور کار خود قرار دهد و با تاثی از عوارض موجود در سایت مورد نظر ( توپوگرافی ) و پانورامای محیطی ، خطوط دینامیکی شگرفی ایجاد کند که کلیت این پروژه جاه طلبانه را در پوشش خود قرار دهد و به وحدتی در عملکرد و فرم ، دست یابد . این مجموعه که دارای دو نقش خصوصی و همگانی است که علاوه بر موزه تمامی فعالیت های فرهنگی و رشته های هنرهای بصری را در بر میگیرد. اما همانطور که اشاره شد توجه قابل ملاحظه از توپوگرافی ، مقیاس عمودی چشمگیری را خلق کرده است که راستای نیروی پلان های بنیاد گتی نیز از دو خطوط نیروی : شبکه دسترسی شهری و محور شمالی- جنوبی دره مجاور است که در مرکز مجموعه به پایان میرسد . عدم استفاده از مسیرهای سواره در گتی سنتر ؛ باغهای پلکانی مناسبی را با توجه به چرخش احجام ایجاد کرده است .

فعالیت های بیشمار این آرشیتکت 74 ساله در اینجا به پایان نمی رسد و حتی در خلال پروژه پیشین او ، در مسابقه ی بازسازی مرکز بیکوکا شرکت میکند و طرحی را ارائه میدهد که بر پایه یک رشته بلوک خطی  است که در انتها به استوانه ایی دگرگون یافته ختم می شود . میر در مسابقه هتل ساحلی سانتا مونیکا -1987-  نیز در مقیاسی کوچکتر (در مقایسه با پروژه گتی ) ، خطوط نیرو و احجام هندسی مشخص با پوسته های متصل به بنا را نسبتا تکرار میکند .

این سرپرست مدرسه هنر و ادبیات فرانسه در سال 1992 ، چندین برج را هم طراحی کرده است که می توان به 3 برج : مدیسون ، ساختمان اداری 14 طبقهی هرالد کوانت و مرکز بهداشت گرنج رود در سنگاپور اشاره کرد که تجربه موفق او را در طرح های گسترش عمودی نشان می دهد. اما در بین مراکز فرهنگی طراحی شده همچون کتابخانه ملی فرانسه (مسابقه) ، موزه نژادشناسی در فرانکفورت ، مرکز پذیرش دانشجویی دانشگاه کرنل نیویورک و ... پروژه موزه هنرهای معاصر از نظر نگارنده دارای حجمی مطلوبتر است چرا که توازن در نما ها و برش های خاص بر اثر جانمایی احجام در یکدیگر و دینامیک فعال از نیروهای کانون گرا در داخل شبکه ماتریسی دگرگون شده ، تنوع و پیچیدگی بیاد ماندنی را خلق کرده است.

در نهایت ، اشاره به ده ها پروژه مطرح این آرشیتکت آمریکایی تنها گوشه ایی از کارنامه موفق معماری همچون میر بود که نزدیک 80 پروژه مطرح در بین منتقدین معماری را داراست و 12 جایزه افتخار ملی از پژوهشگاه معماران آمریکا و 31 جایزه ی طراحی در نیویورک و شرکت در حدودا 55 نمایشگاه داخلی و خارجی و 24 مقاله در کنفرانس های مختلف است که کارنامه زندگی معمارانه او را درخشان و والا به نمایش می گذارد .

 منابع :

Analysis of work thoughts and views of Richard Meier       Writer : Silvio Cassara

Five Architects N.Y.. ed C.Gubitosi and A.lzzo introduction By Tafuri