تبليغاتX
وبلاگ خبری-علمی دانشجویان معماری ایران
مصلي تهران ؛ معماري سياست ها  
 

چند روز پيش هنگامي كه از سايت مصلي تهران بازديد كردم در قسمت تاريخچه پروژه (  كه به راستي دست مريزاد بر مديران سايت مذكور كه اطلاعت كاملي را درباره روند شكلگيري پروژه تحرير كرده اند ) با قسمت هاي جالبي روبرو شدم كه تكرار بخشي از مطالب سايت با كمي تحليل و خلاصه نويسي اينجانب خالي از لطف و فايده نيست:

شناخت پروژه : مصلای تهران به عنوان مجتمعی از بناها و فضاهای لازم برای حضور جمعيت‌های ميليونی و برگزاری مراسم عبادی، سياسی، اجتماعی و انجام فعاليتهای متنوع فرهنگی، آموزشی و هنری نظير برگزاری نمايشگاههای بزرگ فرهنگی، کلاسهای آموزشی و ... مي باشد كه  می‌بايستی دارای ويژگيهاي  مکان يابی زير باشد :

- مصلی بايستی در مركز جغرافیایی شهر باشد.
- راههای ارتباطی منتهی به مصلی و اطراف آن ، امکان دسترسی آسان و سریع را برای جمعیت بزرگ تهران فراهم سازد.
- دارای وسعت کافی برای اجرای طرح کامل معماری باشد.
- دارای موقعیت مناسب شهری به لحاظ تأسیساتی و خدماتی باشد.
- حداقل اشكالات را در مسائل حقوقی و نظاير آن به دنبال داشته ‌باشد و امکان تملک اراضی مربوط به آن وجود داشته باشد.
- قابليت‌های لازم برای رعایت ایمنی مردم را داشته باشد.

سرانجام پس از  تحقيق در سال 1361 مبني بر تعيين چنين دور نمايی از مجموعه،‌ مناطق مختلفی در شهر تهران پيشنهاد        گرديد:


1 - پادگان وليعصر (ميدان سپاه)
2 - پادگان حر (خيابان كارگر جنوبی- ميدان حر)
3 - زمين‌های شمال ميدان آزادی
4 - بوستان لاله (بلوار كشاورز)
5 - اراضی عباس‌آباد

سرانجام اراضی عباس آباد ( طبق معمول بهترين سايت تهران براي پروژه هاي ملي اراضي عباس آباد شناخته مي شود ! و تا چند وقت ديگر معلوم نيست از اين اراضي فضايي باقي خواهد ماند و همچنين با افزايش پروژه هاي ترافيك زا اين منطقه نيز همانند نقاط  كور ترافيكي ديگر تهران تبديل خواهد شد يا نه ؟ )  انتخاب شد كه  در نقشه زير مشاهده می‌شود ؛ كه اين اراضی ‌شامل سه ‌قطعه‌ زمين مجزا می‌باشد كه به ترتيب عبارتند از :

قطعه شماره يك: از شمال محدود به بزرگراه رسالت، از شرق محدود به ‌خيابان شهيد قنبرزاده، از جنوب محدود به ‌خيابان شهيد مظلوم آيت‌الله دكتر بهشتی و از غرب محدود به خيابان‌ پاكستان و بزرگراه شهيد مدرس

قطعه شماره دو: ازشمال محدود به بزرگراه شهيد همت، از شرق محدود به بزرگراه شهيد حقانی، از جنوب محدود به بزرگراه رسالت و از غرب محدود به بزرگراه مدرس

قطعه شماره سه: محدوده جنوب‌ خيابان شهيد قنبرزاده و محل فعلی پادگان عباس‌آباد، محدود بين خيابان‌های شهيد مظلوم آيت‌الله دکتر بهشتی، شهيد مفتح، شهید مطهری و پارسا.

اما جالب اينكه اين 3 قطعه داراي گسستگي بسياري است و تا كنون با توجه به پيشرفت طرح  اين ارتباط معلوم نيست به وسيله چه راهكاري بين اين سه قطعه برقرار خواهد شد كه حتي پس از ساخت دو پل بر روی بزرگراه مدرس، ارتباط توقفگاه فعلی بيهقی به عنوان محل توقف خودرو با ورودی غربی مصلی نتوانسته است ورودي مناسبي را براي مصلي ايجاد كند  و عجيب تر اينكه  ساير زمين‌ها جهت خدمات‌رسانی به اين مجموعه ( مثل توقفگاه خودرو ) درنظر‌گرفته‌شده‌است كه برخلاف نظريه توسعه عمودي به جاي توسعه افقي! گسترش حمل و نقل عمومي – افزايش فضاي سبز و ... مي باشد كه الگوي ثابت بسياري از كلان شهر هاي جهان شده است هرچند كه مسئولان پروژه به شبكه‌های در دست احداث و نيز شبكه راه ‌آهن زيرزمينی(مترو) اميدوارند كه در آشكار پيشرفت قابل ذكري مشاهده نمي شود (1361 تا 1387) و بيشترين پيشرفت هم‌اينك در طرح اصلی مصلی، مجموعه بناهای مربوط به مسجد جامع و صحن‌های آن، كتابخانه، موزه، مركز اجتماعات، بازارهای سنتی و فرهنگی و ... در قطعه شماره يك است و سرنوشت ميدان بزرگ شهر و محل يادمان امام خمينی(ره) (  كه انشاالله در مسابقه اي بين المللي جدا از طراحي هاي انجام شده برگزار شود )  معلوم نيست !


پس مطالعه ادامه مطلب در صورت تمایل در نظرسنجی زیر شرکت کنید


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط "محمد.موسویان" Ramtin در جمعه 20 اردیبهشت1387 | موضوع: نظرسنجي
نظرسنجی شماره2 
|+| نوشته شده توسط "محمد.موسویان" Ramtin در پنجشنبه 12 مهر1386 | موضوع: نظرسنجي
بالا